'Plassen niet meer in hun broek' (4)

18-09-2017    10:07   |    Martine van der Meer

Een weblog van Martine van der Meer, verantwoordelijk voor communicatie en HRM bij CombiVliet, exclusief geschreven voor de GroenteNetten en de SierteeltNetten.

Onlangs las ik een boek of eigenlijk, ik luisterde een boek. Heerlijk als ik in de auto zit of gewoon thuis voor het slapen gaan, een luisterboek. Geen bladzijden omslaan, alleen luisteren. Eén van de moeilijkste dingen voor een mens trouwens! Een soort yoga en dan anders, want ik moèt dan wel geconcentreerd luisteren, anders ben ik de draad kwijt. Gewoon even helemaal in het hier en nu.Ik luisterde naar 'De Orka Award', een boek over motiveren. Als trainers een Orka (een roofzuchtige tandwalvis, aan de top van de voedselketen) 'alles' kunnen laten doen wat ze willen, dan moet het ons met onze kinderen, partner, medewerkers, etc. toch ook lukken? Die kunnen ons tenslotte niet opvreten dus zijn een stuk minder gevaarlijk en spreken nog dezelfde taal ook. Hoe moeilijk kan dit zijn?

Wat is de truc van Orka-trainers om zo'n wild dier zover te krijgen kunstjes te doen en in de rol van 'knuffelwalvis' te kruipen. In ieder geval uit vrije wil! Vertrouwen en het positieve aanmoedigen, zodat er méér positiefs komt. En plezier. Geen focus op het negatieve, want wat je aandacht geeft groeit. Ook het negatieve. Klinkt vrij logisch, toch?

Als voorbeeld, hoe hebben we onze kinderen leren lopen als dreumes? Niet door elke mislukte poging tot staan, af te straffen. Dan zou een kind natuurlijk niet meer gaan staan, te bang om te falen en weer gestraft te worden. Met de nodige aanmoediging zijn we ook zindelijk geworden. Geen draai om je oren als je een ongelukje had, maar een applaus als er weer wat in het potje zat….. Dat doen we als ouders van nature dus heel goed, want ze hebben allemaal leren lopen en plassen niet meer in hun broek. Met aanmoedigen, applaudisseren, belonen en de nodige complimenten, ging dit ons goed af. Ook zélf waren we heel trots op onze kinderen die hun eerste stapjes maakten en droog bleven. We belden oma, vertelden het tegen de buurvrouw, iedereen mocht het weten. Geweldig!! Iedereen blij en trots.

Je voelt 'm al aankomen...... Doen we dit vandaag de dag ook, op deze bewezen succesvolle manier? Moedigen we de mensen die bij ons werken aan tot nog meer vooruitgang? Geven we ze een compliment over de behaalde doelen?  Bevestigen we wat ze goed doen? Moedigen we onze kinderen ook aan nu ze groter zijn? Geven we positieve feedback om ze te motiveren, positief gedrag voort te zetten? Waarderen we wat ze doen? Leggen we de focus juist op de positieve dingen? Laten we blijken aan onze partner dat we blij met hem/haar zijn? Dat we ze waarderen?Stel dat jij dit al doet...... Dan heb je inmiddels ervaren dat deze mensen om je heen meer energie krijgen, zelfstandiger worden, gemotiveerder zijn, iets voor je willen betekenen. Ze zijn blij met jou en jij met hen. Gefeliciteerd, je mag trots zijn op jezelf.


Reacties (4)

Jaap van Velden at 18.09.2017

Dat hebben we niet geleerd op school en op ons werk.... Lastig om dat af te leren! Maar we gaan ons best doen.

Marianne T. at 18.09.2017

Interessant tekst waar veel mensen en bedrijven stappen voorwaarts mee kunnen maken. Vooral in de tuinbouw. Doen!

Bianca at 19.09.2017

Dat heb je mooi geschreven, leuk om te lezen!

Jaap M. at 19.09.2017

Werk aan de winkel!

Reageer op dit bericht

Meer nieuws

Cardol naar Demokwekerij

Erwin Cardol wordt met ingang van 1 maart 2018 de nieuwe directeur van Demokwekerij Westland. Hij volgt Peet van Adrichem op, die zich...